Προσφώνισης κατά την δοξολογία για την άφιξη της Α.Θ.Μ στην Νιγηρία


Μακαριώτατε Δέσποτα, Ἡ Ἱερά Ἐπισκοπή Νιγηρίας ἐκφράζει σήμερα στό πρόσωπο τῆς ταπεινότητάς μου, τή χαρά καί τήν ἀγαλλίασή της γιά τήν Πατριαρχική αὐτή ἐπίσκεψη, μέ ἀφορμή τά ἐγκαίνια τοῦ Καθεδρικοῦ Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου. Ὁ Ναός τοῦτος οἰκοδομήθηκε τό 1966 μέ δαπάνες καί χορηγίες τῶν ἀειμνήστων Ἀναστασίου καί Χριστοδούλου Λεβέντη καί λειτούργησε γιά μεγάλο διάστημα ὡς ναός τῆς παροικίας τῶν Ἑλλήνων τοῦ Λάγκος. Σήμερα 35 χρόνια μετά, ὁ ναός τοῦτος ἀποτελεῖ τόν Καθεδρικό Ναό τῆς νεοσύστατης Ἐπισκοπῆς Νιγηρίας καί εἶναι ὁ τόπος συνάντησης ὅλων ἐκείνων πού ἀνεξάρτητα τῆς ἐθνικῆς τους ταυτότητας, μοιράζονται τήν κοινή πίστη, τήν Ὀρθόδοξη πίστη πού ἑνώνει ὅλους, μέσα ἀπό τήν Θεία Εὐχαριστία καί μᾶς καθιστᾶ μέλη τοῦ μυστικοῦ σώματος τοῦ Κυρίου. Σήμερα ὁ κλῆρος καί ὁ εὐσεβής λαός τῆς Ἐκκλησίας πού παροικεῖ στήν Νιγηρία, συγκεντρώθηκε γύρω Σας. Γύρω ἀπό τόν πρῶτο Ἐπίσκοπο τῆς κατά τήν Ἀφρικήν καθολικῆς Ἐκκλησίας, τήν ὁποία ὁ Πατήρ εὐδοκεῖ καί τό Πνεῦμα τό Ἅγιο φανερώνει ἐν Χριστῷ. Συναχθήκαμε, Μακαριώτατε, γύρω ἀπό τόν διάδοχο τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου καί Εὐαγγελιστοῦ Μάρκου, στόν πρόσωπο τοῦ ὁποίου ἅπασα ἡ Καθολική παράδοση τῶν θείων καί ἱερῶν Ἀποστόλων παρίσταται. Τό πρόσωπο τῆς Μακαριότητός Σας σύναξε ἐξαιρέτως ἐδῶ καί τούς Ἐξοχωτάτους Πρέσβεις τῶν Ὀρθοδόξων χωρῶν πού ἀναφέρω κατ' ἀλφαβητική σειρά, Βουλγαρίας, Ἑλλάδος, Κύπρου, Λιβάνου, Ρουμανίας, Ρωσίας, Σερβίας, Σλοβακίας , γεγονός πού μᾶς ὑπενθυμίζει, τήν οἰκουμενική διάσταση τῆς Ὀρθοδοξίας, εἰς τήν Εὐχαριστιακή Σύναξη τῆς ὁποίας "οὐκ ἔνι Ἕλλην καί Ἰουδαῖος, βάρβαρος ἤ ἐλεύθερος.." Σᾶς τιμοῦν ἀκόμη μέ τήν παρουσία τους καί οἱ πρέσβεις τῆς Αἰθιοπίας καί τοῦ Βελγίου Ἡ παρουσία ἐκπροσώπων ἄλλων Χριστιανικῶν δογμάτων, ἐπιβεβαιώνει τόν σεβασμό πρός τόν Ἀποστολικό Θρόνο τοῦ Ἁγίου Μάρκου καί πρός τό πρόσωπό Σας καί κάνει δυνατή τήν ἐλπίδα καί προσευχή ὑπέρ τῆς πάντων ἑνώσεως.. Στό ταξείδι Σας αὐτό δέν εἶσθε μόνος Μακαριώτατε. Σᾶς πλαισιώνουν οἱ Σεβασμιώτατοι καί ἀγαπητοί ἀδελφοί Μητροπολίτες, Πηλουσίου κ. Εἰρηναῖος, Ζακύνθου κ. Χρυσόστομος τῆς ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, Ζιμπάμπουε κ. Μακάριος, καί Ἀρχιμανδρίτες Ἰωακείμ, ἀρχιγραμματεύς τοῦ Πατριαρχείου καί Δημήτριος. Σᾶς περιστοιχίζει ὅμως Μακαριώτατε καί τό νέφος ὅλων τῶν ἐν πίστει τελειωθέντων πιστῶν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἀλεξαν-δρείας καί τῶν ἐπαρχιῶν της. Ἡ συνεισφορά τῆς Ἀλεξανδρινῆς Ἐκκλησίας στήν ἱστορική διαδρομή τῆς καθόλου Ἐκκλησίας, εἶναι σημαντικότατη. Ἀπό τή γῆ τῆς Αἰγύπτου ἄνθισε ὁ μοναχισμός μέ τόν ἅγιο Παχώμιο, τόν ἅγιο Ἀντώνιο, τόν Ἅγιο Μακάριο καί δεκάδες ἄλλες μορφές τῆς ἐρήμου, πού "ἐσταύρωσαν τήν σάρκα σύν τοῖς παθήμασι". Κάθε φορά πού μελετοῦμε τή ζωή, τόν ἀγῶνα, τήν διδασκαλία τους, ἀναβαπτι- ζόμεθα στό ὀρθόδοξο ἦθος πού χαρακτηρίζεται ἀπό "τήν ἐλευθερία πού ἀσκεῖται ὡς ἀγάπη καί τήν ἀγάπη πού ἀσκεῖται ὡς ἐλευθερία". Ἀλλά ἡ συνεισφορά τῆς Ἀλεξανδρινῆς Ἐκκλησίας ἦταν σημα- ντικότατη καί στήν ὀρθοτόμηση τῆς ἀλήθειας. Μέ τήν σοφία τῶν πατέρων καί τῶν μεγάλων ἀσκητῶν της, χάραξε δρόμους στήν θεολογία. Μνημονεύουμε τούς μεγάλους ἁγίους πατριάρχες Ἀλεξανδρείας Ἀθανάσιο καί Κύριλλο, Πέτρο, Διονύσιο , Ἰωάννη τόν Ἐλεήμονα, ἀλλά καί τήν πάνσοφο Αἰκατερίνη, τόν μεγαλομάρτυρα Μηνᾶ. Καί ἡ ἁλυσίδα αὐτή φθάνει μέχρι τῆς σήμερον, μέ ξεχωριστή τή μορφή τοῦ ἁγίου Νεκταρίου ἐπισκόπου Πενταπόλεως. Τό πρόσωπό Σας λοιπόν Μακαριώτατε, εἶναι φορέας ὅλης αὐτῆς τῆς φανερῆς, ἀλλά καί τῆς ἀφανέρωτης ἐκκλησιαστικῆς ἐμπειρίας γιά εἴκοσι συνεχεῖς αἰῶνες. Ἡ ἐμπειρία αὐτή ποτίσθηκε μέ τό αἷμα χιλιάδων μαρτύρων, δοκιμάσθηκε στό καμίνι τῶν θλίψεων, σφυρη-λατήθηκε στίς δαιμονικές ἐπιθέσεις τοῦ κοσμοκράτορα τοῦ αἰῶνα αὐτοῦ. Ὅμως ἄντεξε καί παρά τίς δύσκολες ἱστορικές συνθῆκες, ἡ Ἀλεξανδρινή Ἐκκλησία ζεῖ καί κινεῖται. Ἡ πορεία της δέν σταμάτησε. Ὁ λόγος της δέν δέθηκε. Τό πνεῦμα τοῦ Θεοῦ "ζεῖ καί λαλεῖ" ἐν αὐτῇ. Γιαυτό καί ὁ λόγος της παραμένει πάντοτε πνευματοκίνητος καί προφητικός. Εἶναι λόγος πού ὡρίμασε μέ ὀδύνη. Εἶναι προϊόν αἰσθαντικοῦ στοχασμοῦ τῶν σημείων, τῶν καιρῶν, τῶν ἀνθρώπων, τῶν προσκλήσεων καί τῶν πειρασμικῶν προκλήσεων. Ἡ κατά Ἀλεξάνδρεια Ἐκκλησία συνεχίζει νά ἱερουργεῖ τό νῦν καί ἀεί τῶν καιρῶν καί τῆς ἱστορίας. Ζεῖ μέσα στήν ἱστορία, ἀλλά ἐπιζεῖ τῆς ἱστορίας. Καί σήμερα μπορεῖ νά ἀναφωνεῖ ἐν Κυρίῳ πρός πάντας, τούς ἐγγύς καί τούς μακράν αὐτῆς "Θαρσεῖτε, ἐγώ νενίκηκα τόν κόσμο". Ἐνώπιον αὐτῆς τῆς Πατριαρχικῆς μαρτυρίας ἱστάμενοι, αἰσθα- νόμεθα τήν ἰδική μας εὐθύνη καί διά τοῦτο Σᾶς παρακαλοῦμε ὅπως προσεύχεσθε, ὥστε ὅλα τά μέλη τῆς Ἐκκλησίας πού παροικεῖ στήν φιλόξενη γῆ τῆς Νιγηρίας, νά εἴμαστε μάρτυρες τῆς αὐθεντικῆς ἐκκλησιαστικῆς ἐμπειρίας , ἡ ὁποία συνίσταται " ὄχι σέ ὅτι λέει ἤ κάνει ἤ νιώθει, ἀλλά σέ αὐτό πού Εἶναι, καί Εἶναι ὁ Χριστός". Καλῶς ἤλθατε λοιπόν Μακαριώτατε στήν γῆ μας. Καλῶς ἤλθατε στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς Νιγηρίας.